فرق بین دوست داشتن و عشق ورزیدن

فرق بین عشق معمولی و عشق روحانی

بین دوست داشتن و عشق ورزیدن فرق بسیار است. در دوست داشتن تعهدی وجود ندارد ولی عشق ورزیدن، یعنی تعهد. به همین علت است که مردم زیاد راجع به عشق حرف نمی زنند. در واقع مردم به نحوی از عشق حرف می زنند که تعهدی مورد نیاز نباشد.

مردم به هم می گویند(( به شما علاقه دارم)). چرا به هم نمی گویند(( عاشق شما هستم))؟ زیرا عشق تعهد به همراه دارد. عشق یعنی درگیری، یعنی خطر کردن و مسئولیت پذیری. علاقه داشتن، امری است گذرا. من ممکن است امروز دوستتان داشته باشم ولی فردا نه. این موضوع هیچ خطری به همراه ندارد. وقتی می گوییم (( من عاشق شما هستم)) تن به خطر داده ایم. یعنی طرف مقابل می تواند روی من حساب کند. عاشق شدن تاوان دارد.

نشانه های عاشق بودن:

1-  اغنای محض

یعنی بی نیازی از غیر

2-  رهایی از آینده

یعنی همین لحظه ی عشق ابدیت دارد. نه لحظه بعد، نه فردا و نه آینده ای وجود ندارد. فقط همین لحظه و بس

3-  بی خودی

وجود ما از میان بر میخیزد. اگر هنوز هم وجود داری، بدان که عاشق نیستی.