«ترس موجب آن گردیده تا در اوج نیاز به همراهی دیگران، نقاب بی نیازی به صورت بزنیم»

یکی از ابزارهایی را که می توان برای زندگی در امروز و استفاده از لحظات و همچنین جلوگیری از غرق شدن در حسرت دیروز و نا امیدی فرداهای دور، مورد استفاده قرار داد، بررسی فعالیت ها، احساسات و افکار و میزان آرامش روزانه خود، در انتهای شب با استفاده از یک تراز است. این کار به ما کمک می کند تا بار منفی روزی را که پشت سر گذاشته ایم را با خود به بستر نبریم و از این طریق آرامش ناشی از خواب عمیق را تجربه کنیم و فردایمان یک تولد تازه برایمان باشد.

معمولا در این بررسی های شبانه، یک مورد تکراری و ریشه ای را در افکار، احساسات و اعمال خود پیدا می کنیم. موردی که اگر بی تفاوت از کنار آن بگذریم، می تواند همه دنیای ما را به ورطه ی نابودی برساند که آن هم چیزی نیست جز «ترس». ترسی که دشمن ایمان است که با آمدنش، آرامش ناشی از ایمان را فراری می دهد. این ترس همان احساسی است که دائماً در وجودمان است و باعث می شود تا افکار نادرست و آزار دهنده را در ذهن خود بپرورانیم و متأثر از آن، قدرت تصمیم و تمیز را از دست می دهیم.

احساس ترس به خودی خودو اگر به مرحله عمل درنیاید و فقط در مرحله احساس باقی بماند، مشکلی ایجاد نمی کند اما اگر زیربنای یک عمل را تشکیل دهد، باعث آسیب روحی برای ما و اطرافیان می گردد.

از اعمالی که از ریشه ی ترس به بار می آیند می توان به این نمونه ها اشاره کرد:

خشمگین شدن- تلاش بیش از حد برای امرار معاش- حق خوری- کلاه برداری- رشوه دادن- رشوه خواری- باج دادن یا گرفتن- ربا دادن- ربا خواری- انزوا و تنهایی- کمک نگرفتن و کمک نکردن- گذشت نکردن- بی اعتمادی- خساست- ولخرجی- کم کاری- دزدی- دروغ گویی- زبونی- نفرت و ...

در ترازی که به آن اشاره کردم، می توانیم این سؤالات را از خود بپرسیم:

-          آیا امروز، خودم را دوست داشتم؟

-          آیا در طول روز با خدای خود ارتباط داشتم؟

-          آیا در طول روز احساسات بدی را تجربه کردم؟ (نام احساسات را می نویسیم)  

-          آیا احساسات بد من منجر به اعمالی گردیده اند؟ (شرح اعمال را می آوریم)

-          آیا به واسطه این اعمال به خودم و دیگران صدمه ای وارد کرده ام؟

-          چگونه می توانم خسارات وارد شده را جبران نمایم؟

-          اگر قرار بود مطابق خواست خداوند عمل کنم، رفتار امروز من چگونه باید می بود؟

در پایان سعی می کنیم اشتباهات خود را بپذیریم و به فردا به عنوان یک فرصت برای جبران و نیز داشتن لحظاتی آرام، نگاه می کنیم.

امیدوارم بعد از مدتی، با به کارگیری این روش، روز به روز احساسات بد ما به حداقل ممکن برسند و یا اینکه این احساسات به اعمال نادرست تبدیل نشوند.

باید متوجه باشیم که:

- تهیه تراز، بدون قبول سهم واقعی خود در اشتباهات، یک کار بیهوده است.

- انکار واقعیات؛ ما را جز به گمراهی هدایت نمی کند.

- بهانه تراشی برای اعمال نادرست، موجب می شود که به باتلاق ترس فرو برویم.

                                                  موفق باشید

                                                     یا حق