در تمامی طول بلندای آفتاب
به کودکی می مانم
رها شده دست از چارقد مادر
در هیاهوی چارسوق
در حستجوی نشان
سبابه ها بی راه را نشانه گرفته اند
آب سربالا می رود
وزغ بمب اتم دارد
ماشین ها از ترس به هم قفل شده اند
و در فرود آفتاب
خود و بی خودی را
در وصال واژه های نابالغ
بارور می خواهم
نان و عشق
شعر و بستر
م ف

/ 2 نظر / 7 بازدید
فرنوش

خدا را شكر ناني هست و بستري براي آرميدن اگر عشق و شعر نبود چه مي شد؟

sanam

azin khoone adamash ke hamkhoonaman sedahashoon hayajane bikhodeshon biiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiizaaaaaaram miiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiifaaaaaaaaaaaaaaaaaaaahmiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii