شاید....

گاه یک پنجره ی کوچک می تواند دریچه ای باشد به یک دنیای بزرگ.

بزرگترین دشمن آدمی در طریق رشد روحی، مغرور بودن و نداشتن فروتنی است.

گاه پافشاری بر روی صحت احساسات و افکار، ما را به قهقهرای تاریکی می برد.

برای شروع تغییر فقط کافی است تا کمی شک کنیم.

باید، افکار، احساسات و رفتارهایمان را مورد بازبینی قرار دهیم و از خود بپرسیم: 

شاید این فکری که از سرم میگذرد، درست نباشد.

شاید این احساس، احساسی نباشد که باعث رشد و تعالی ام گردد

شاید رفتارم صحیح نیست.

شاید...

پنجره ها را به روی ذهنمان بگشاییم. شاید همین پنجره ها یک آسمان نور به ذهنمان بتاباند و افکار مسمومی را که در تاریکی رشد می کنند، متلاشی نمایند.

/ 3 نظر / 3 بازدید

جمله آخر چكيده قشنگي از مطلب شماست و از مفهوم عميقي برخورداره[گل]. در حقيقت نور و روشنايي با حضور خودش،صفاي درون را براي ما به ارمغان مياره،چون به حقيقت وجود خود پي مي بريم و با حضور نور مي توانيم خودمان را جستجو كنيم. چشم دل باز كن كه جان بيني آنچه ناديدنيست آن بيني

sanam

shayad man bayad be ehsasam shalk konam